Kryminalna wycieczka po Krakowie – fakty i fabuła gry

Jeśli szukacie kryminalnej gry miejskiej w Krakowie, w której drużyna prowadzi śledztwo na prawdziwych ulicach, najbliżej tej konwencji jest Ostatnia Zbrodnia. To fabularny pościg za zbiegłym przestępcą, rozgrywany z tabletem na trasie między Bulwarami Wiślanymi a Błoniami. Mała drużyna rezerwuje ją w Gamescape, a większa grupa, na przykład na wieczór panieński lub kawalerski, może wybrać wariant dla kilku zespołów ze wspólnym finałem.

Poniżej znajdziecie parametry gry, różnice między wariantami i odpowiedź na pytanie, które często pada przy takim wyjściu: co w tej historii jest faktem, a co fabułą.

Ostatnia Zbrodnia w skrócie

• Fabuła: Adam S., naśladowca mordercy zwanego w scenariuszu Kręgarzem, ucieka z więzienia. Uczestnicy tworzą zespół operacyjny, który ma go odnaleźć.
• Trasa: około 3,5 km pieszo w rejonie Salwatora, między Bulwarami Wiślanymi, Błoniami i doliną Rudawy. To spacer poza samym Starym Miastem.
• Czas: 140 minut, start i meta w Gamescape przy ul. Kościuszki 74.
• Drużyna: karta gry w Gamescape podaje od 1 do 4 graczy. Trudność operator ocenia na 5/10.
• Sprzęt: iPad z mapą GPS i cyfrowym systemem podpowiedzi oraz wyposażenie detektywa. Elementy rozszerzonej rzeczywistości łączą widok otoczenia z cyfrowymi wskazówkami.
• Język: cały scenariusz jest dostępny także po angielsku.
• Wiek: karta gry nie podaje minimalnego wieku. Jeśli w grupie jest młodzież, zapytajcie operatora przed rezerwacją.

Mała drużyna czy cała grupa?

Dla dwóch, trzech lub czterech osób wystarczy standardowa rezerwacja na karcie gry w Gamescape. Gracie we własnym tempie, a jedynym rywalem jest czas.

Przy większej grupie lepiej sprawdza się wariant opisany na stronie EscapeCity. Pakiety standardowe obejmują do 10 osób, a wariant elastyczny od 11 do 500 osób. Grupa spotyka się na odprawie, dzieli na zespoły po 5 lub 6 osób, każdy zespół dostaje iPada oraz fizyczną walizkę z aktami i poszlakami. Na mecie wszystkie zespoły spotykają się na wspólnym finale z wynikami i odznakami. Operator gier miejskich deklaruje też, że lekki deszcz nie przerywa gry, a przy skrajnej pogodzie proponuje inny termin albo grę w pomieszczeniu.

Na wieczór panieński lub kawalerski Gamescape ma osobną ofertę dla takich grup. Jeden z pakietów obejmuje grę miejską do wyboru, w tym Ostatnią Zbrodnię. Oferta przewiduje grupy od 6 do 52 osób, a przy większej liczbie uczestników podział na drużyny.

Planując wieczór, doliczcie do 140 minut gry czas na wydanie i zwrot sprzętu oraz dojście na miejsce kolejnego punktu programu. Start i meta w tym samym miejscu ułatwiają umówienie się z osobami, które dołączą później.

Co jest faktem, a co fabułą?

Adam S. i Kręgarz to postacie scenariusza. Kiedy opis misji mówi o tajnych aktach, dostępie do baz śledczych czy uciekającym mordercy, jest to część konwencji gry, a nie informacja o rzeczywistym pościgu na ulicach Krakowa.

Gra ma jednak drugą warstwę. EscapeCity zapowiada, że w trakcie rozwiązywania sprawy Adama S. uczestnicy poznają prawdziwe historie kryminalne z dziejów Krakowa, między innymi sprawę Karola Kota z lat sześćdziesiątych i śledztwo nazwane „Skóra”. Te zdarzenia dotyczyły rzeczywistych ofiar, ich rodzin i pracy śledczych. Zdarzenie ze scenariusza nie staje się faktem historycznym tylko dlatego, że rozgrywa się przy prawdziwej ulicy, a prawdziwa sprawa nie staje się rozrywką tylko dlatego, że pojawia się w grze.

Jeśli któraś z tych historii Was zainteresuje, sięgnijcie potem po rzetelne opracowania albo reportaże, które oddzielają ustalenia sądów i śledczych od sensacyjnych interpretacji.

Czy to dobry wybór dla Waszej grupy?

Motyw seryjnego mordercy nie jest neutralną przygodą dla każdego. Zanim zarezerwujecie grę na wieczór panieński, kawalerski czy spotkanie znajomych, zapytajcie uczestników, czy taki temat im odpowiada. Wystarczy jedna osoba, która źle znosi historie o prawdziwych zbrodniach, żeby wieczór przestał być wspólną zabawą.

Jeśli w grupie są wątpliwości, wybierzcie historię bez motywu zbrodni. Blackout to szpiegowska gra miejska z tabletem w rejonie Małego Rynku i Kazimierza, oceniana przez operatora na 8/10, więc wymaga podobnej dedukcji. Spokojniejszą propozycją są Legendy Krakowskie w aplikacji na własnym telefonie, bez limitu czasu i bez stałej godziny startu.

Jak prowadzić śledztwo w drużynie

Przyjemność z kryminalnej gry wynika z układania informacji w całość. Jedna osoba zauważa szczegół w opisie, inna przypomina wcześniejszą poszlakę, a trzecia sprawdza, czy powstała wersja wydarzeń nie ma sprzeczności.

Pomaga prosty podział notatek na obserwacje i hipotezy. „Wiadomość wymienia dwa miejsca” to obserwacja. „Sprawca był w obu” wymaga dodatkowego dowodu. Takie rozróżnienie porządkuje fabularne śledztwo i chroni drużynę przed przywiązaniem się do pierwszego pomysłu.

Zmieniajcie też osobę, która trzyma tablet. Jedna czyta materiał, druga przygląda się otoczeniu, trzecia podsumowuje ustalenia. Gdy cała uwaga skupia się na ekranie jednej osoby, reszta drużyny łatwo traci wątek. Na przejściach i w tłumie pierwszeństwo ma zwykła uważność na miasto.

Nie czytajcie wcześniej relacji z rozwiązaniami. Do wyboru gry wystarczy opis fabuły i informacja o jej tematyce, a najwięcej satysfakcji daje samodzielne dojście do odpowiedzi.